Laatst gecontroleerd: · Tekst en controle: Team Loviux. · 7 onderzoeken
Wij controleren elke samenvatting aan de hand van de originele samenvatting (abstract) van het onderzoek: het citaat is letterlijk en de cijfers kloppen. Hoe wij informatie controleren
Deze pagina geeft informatie over gepubliceerd onderzoek. Het is geen medisch advies en vervangt geen zorgprofessional.
Heb je pijn of ongemak? Raadpleeg dan een zorgprofessional.
De onderzoeken naar vaginale kegels en gewichtjes, het voorwerp dat het meest lijkt op Ben Wa-ballen dat is onderzocht, zijn gedaan bij vrouwen met urine-incontinentie en als aanvulling op bekkenbodemtraining, niet voor genot.
De belangrijkste beperking
De onderzoeken zijn klein, met vrouwen in zeer verschillende situaties (postmenopauze, kraamperiode, stress- of urge-incontinentie), en een van de reviews dateert uit 2001.
In de praktijk
Wat de onderzoeken ondersteunen is bekkenbodemtraining onder professionele begeleiding. Ze bewijzen niet dat een bepaald voorwerp beter is dan oefenen zonder.
Wat voor onderzoek er is
Syntheses van onderzoeken 5
Gerandomiseerd onderzoek 2
We delen elk onderzoek in naar de opzet. Een synthese van veel onderzoeken of een gerandomiseerd onderzoek laat stevigere conclusies toe dan een enquête of een expertmening. De opzet zegt niet of een resultaat goed of slecht is.
Wat de onderzoeken samen laten zien
De onderzoeken naar vaginale kegels en gewichtjes, het voorwerp dat het meest lijkt op Ben Wa-ballen dat is onderzocht, zijn gedaan bij vrouwen met urine-incontinentie en als aanvulling op bekkenbodemtraining, niet voor genot.
Een Cochrane-review concludeert dat bekkenbodemtraining effectief lijkt bij stress- of gemengde incontinentie, en dat het bewijs voor het toevoegen van vaginale kegels beperkt is.
Een meta-analyse van onderzoeken bij vrouwen met incontinentie na de bevalling vond dat begeleide training met kegels gunstiger was dan individuele training, terwijl een review over urge-incontinentie verbeteringen vond bij alle fysiotherapietechnieken behalve die met kegels.
In twee kleine onderzoeken bij vrouwen met stressincontinentie leverde trainen met kegels of met gewichtjes geen duidelijke verschillen in de klachten op ten opzichte van trainen zonder, hoewel de gewichtjes in het pilotonderzoek de spierkracht verbeterden.
Een review over zwangerschap en kraamperiode concludeert dat bekkenbodemtraining effectief is als er begeleiding is.
Waar de onderzoeken van mening verschillen
De resultaten over kegels wijzen in verschillende richtingen: een meta-analyse ziet ze als gunstig onder begeleiding, een andere review vindt geen verbetering met kegels, en de afzonderlijke onderzoeken zien geen verschillen ten opzichte van oefenen zonder kegels.
Beperkingen van het bewijs
De onderzoeken zijn klein, met vrouwen in zeer verschillende situaties (postmenopauze, kraamperiode, stress- of urge-incontinentie), en een van de reviews dateert uit 2001. Een ervan wijst erop dat er geen consensus is over welke interventie het beste werkt.
Geen van deze onderzoeken bestudeert deze voorwerpen voor seksueel genot.
De onderzoeken, één voor één
We hebben 7 gecontroleerde onderzoeken verzameld. Elke samenvatting is van ons; het citaat tussen aanhalingstekens is letterlijk overgenomen uit de originele samenvatting, in het Engels.
Wat ze vonden: Een Cochrane-review van meer dan veertig onderzoeken concludeert dat bekkenbodemtraining effectief lijkt bij stress- of gemengde incontinentie, en dat het bewijs voor het toevoegen van vaginale kegels of andere hulpmiddelen evengoed beperkt is. (Hay-Smith et al., 2001)
Populatie Volwassen vrouwen met urine-incontinentie (review van gerandomiseerde onderzoeken)TijdschriftCochrane Database Syst Rev
Letterlijk citaat uit de originele samenvatting (in het Engels)
“Evidence of the effect of adding other adjunctive treatments to PFMT (e.g. vaginal cones, intravaginal resistance) is equally limited.” Hay-Smith et al., 2001
Wat ze vonden: Een meta-analyse van 17 onderzoeken bij vrouwen met urine-incontinentie na de bevalling vond dat begeleide bekkenbodemtraining samen met vaginale kegels gunstiger was om de incontinentie te verminderen dan individuele training. (Chen et al., 2024)
Populatie Vrouwen met urine-incontinentie na de bevalling (17 gerandomiseerde onderzoeken)TijdschriftJ Midwifery Womens Health
Letterlijk citaat uit de originele samenvatting (in het Engels)
“Supervised PFMT and use of a vaginal cone were more beneficial in decreasing rates of UI compared with individual PFMT.” Chen et al., 2024
Wat ze vonden: Een systematische review van 22 onderzoeken concludeert dat bekkenbodemtraining tijdens de zwangerschap en na de bevalling urine-incontinentie kan voorkomen en behandelen wanneer het onder begeleiding gebeurt. (Mørkved et al., 2014)
Populatie Zwangere vrouwen of vrouwen na de bevalling, eerste of latere kinderen (22 onderzoeken)TijdschriftBr J Sports Med
Letterlijk citaat uit de originele samenvatting (in het Engels)
Wat ze vonden: Een systematische review van 13 onderzoeken vond significante verbeteringen bij urge-incontinentie met alle fysiotherapietechnieken behalve therapie met vaginale kegels. (Greer et al., 2012)
Populatie Vrouwen met urge-incontinentie (13 onderzoeken)TijdschriftInt Urogynecol J
Letterlijk citaat uit de originele samenvatting (in het Engels)
“Significant improvement in UUI was reported for all physiotherapy techniques except vaginal cone therapy.” Greer et al., 2012
Wat ze vonden: Een systematische review van 6 onderzoeken met 715 postmenopauzale vrouwen met stressincontinentie (met oefeningen, vaginale kegels, biofeedback en andere technieken) vond dat fysiotherapie in alle onderzoeken effectief was, maar dat er geen consensus is over welke interventie het meest effectief is. (Malinauskas et al., 2023)
Populatie 715 postmenopauzale vrouwen met stressincontinentieTijdschriftArch Gynecol Obstet
Letterlijk citaat uit de originele samenvatting (in het Engels)
“There is not a literature consensus about the most effective pelvic floor physiotherapy intervention applied to stress urinary incontinence in postmenopausal women.” Malinauskas et al., 2023
Wat ze vonden: In een onderzoek met 45 postmenopauzale vrouwen met stressincontinentie verminderden zowel training met vaginale kegels als oefenen zonder kegels het urineverlies gedurende 12 maanden, zonder verschil tussen beide. (Pereira et al., 2013)
Populatie 45 postmenopauzale vrouwen met stressincontinentieTijdschriftNeurourol Urodyn
Letterlijk citaat uit de originele samenvatting (in het Engels)
“There were no differences between VC and PFMT group in primary outcome in any evaluations.” Pereira et al., 2013
Wat ze vonden: In een pilotonderzoek van zes weken met 35 vrouwen met stressincontinentie verbeterde trainen met vaginale gewichtjes de spierkracht en het aantal contracties meer dan trainen zonder gewichtjes, maar zonder significante verschillen in het hoofdsymptoom incontinentie. (Bar Chen et al., 2025)
Wat de onderzoeken ondersteunen is bekkenbodemtraining onder professionele begeleiding. Ze bewijzen niet dat een bepaald voorwerp beter is dan oefenen zonder.
Verlies je urine, of heb je pijn of ongemak in de bekkenbodem, raadpleeg dan een zorgprofessional voordat je op eigen houtje aan een programma begint.
Heb je pijn of ongemak? Raadpleeg dan een zorgprofessional.
